Comephorus baikalensis – gołomianka duża Comephorus dybowskii – gołomianka mała, gołomianka Dybowskiego
Gatunkiem typowym rodzaju jest Callionymus baikalensis.
Samice gołomianki małej dorastają do 14 cm, a dużej do 19 cm.
Badacze Jednym z czołowych badaczy tego rodzaju był Benedykt Dybowski. Był pierwszym naukowcem, który złowił i zbadał żywy egzemplarz gołomianki (dużej, bo gołomiankę małą odkryto już po opuszczeniu rejonu Bajkału przez Dybowskiego). Odkrył on, że wbrew wcześniejszym poglądom gołomianka duża jest żyworodna, stwierdził też przyczynę masowej śmiertelności samic gołomianki (w trakcie porodu pękają ich powłoki brzuszne) oraz przeprowadził pierwsze obszerne badania nad trybem życia i strukturą populacji, których wyniki są aktualne do dziśBrzęk G., 1994: Benedykt Dybowski. Wyd. Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocław, strona 272. Wyniki prac o gołomiance opublikował w pismach naukowych w Irkucku, ale także w Wiedniu i PradzeBrzęk G., 1994: Benedykt Dybowski. Wyd. Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocław, strona 135.
Użytkowanie przez człowieka Bez znaczenia.