Po śmierci ojca nie wrócił do Puli, lecz pozostał w Budapeszcie i objął wakującą batutę 3. pułku. Pracując w Budapeszcie podjął starania o wystawienie Kukułki w tamtejszym teatrze. Dyrektor Julius Káldy początkowo ignorował jego zabiegi. Ostatecznie pomogli mu przyjaciele z opery. Śpiewak Sándor Varady przełożył libretto na węgierski, a korepetytor, dawny koncertmistrz, Raoul Mader napisał któregoś dnia na tablicy ogłoszeń: Czwartek, 9 rano: próba „Kukułki”. Káldy, niespodziewanie, potraktował sprawę najzupełniej serio i w czwartek przyszedł rozdzielić role pomiędzy śpiewaków i omówić przygotowania do spektaklu. Ostatecznie premiera pod koniec kwietnia 1898 roku przyniosła mu podobny sukces jak w Lipsku – owacje, kwiaty, niezłe recenzje i mało pieniędzy. Po sukcesie budapeszteńskim Lehár ponownie zrzucił mundur, a jednocześnie za 1500 guldenów odkupił prawa autorskie do opery, pozostając bez grosza.