10.5 cm K18 auf Panzerselbstfahrlafette IVa (Dicker Max) – niemieckie prototypowe samobieżne działo przeciwpancerne zbudowane na podwoziu czołgu PzKpfw IV Ausf. E, uzbrojone w działo 10,5 cm K 18 L/52.
thumb|250px|Szkic pojazdu We wrześniu 1939 wyższe dowództwo Wehrmachtu zleciło firmie Krupp zaprojektowanie ciężkiego niszczyciela czołgów uzbrojonego w działo kalibru 105 mm lub 128 mm, który byłby w stanie zwalczać wrogie ciężko opancerzone pojazdy lub umocnienia. Pierwszy prototyp został przedstawiony Hitlerowi 31 marca 1941, po czym nakazał on dalsze rozwijanie projektu ciężkiego niszczyciela oraz rozkazał rozpoczęcie produkcji seryjnej Selbstfahrlafette 10.5 cm na wiosnę 1942. Plan ten został jednak szybko zaniechany na korzyść innych pojazdów.
Selbstfahrlafette 10.5 cm był uzbrojony w działo firmy Krupp 105 mm K 18 L/52 z ograniczonym obrotem w osi poziomej do 8° zamontowane w otwartej nadbudówce o opancerzeniu od 10 mm do 50 mm, na podwoziu czołgu PzKpfw IV Ausf A. Działo zostało rozwinięte przez firmy Krupp i Rheinmetall z działa polowego 105 mm sK 18 L/52, poprzez dodanie do niego hamulca wylotowego. Mogło ono przebić pancerz o grubości 111 mm i nachyleniu 30° z odległości 2000 m.