Największymi oddziałami były oddziały atamanów S. Zabołotnego i Jakowa Koszczowego. Powstańcy odzyskiwali skonfiskowane u chłopów zboże i bydło, niszczyli dokumenty sowieckich komisji rekwizycyjnych, atakowali obiekty i magazyny wojskowe, likwidowali bolszewickich aktywistów partyjnych, przedstawicieli władzy i funkcjonariuszy służb specjalnych. Latem 1920 r. liczebność sił powstańczych osiągnęła około 3 tys. ludzi. W tym samym czasie w rejonie wsi Sieńki zginął ataman J. Koszczowy. Jesienią tego roku powstańcy zamierzali połączyć się z wojskami Besarabskiej Grupy Armii Czynnej URL, która miała zaatakować z terytorium Rumunii. Wyprawa, nazwana II marszem zimowym, zakończyła się jednak klęską. Zimą oddziały powstańcze zostały podzielone na mniejsze. Część powstańców powróciła do domów. Poza tym prowadzenie przez bolszewików nowej łagodniejszej dla chłopów polityki ekonomicznej zaczęło zmieniać ich pozytywny stosunek do ruchu powstańczego. Swoje zrobiły też ciągłe bolszewickie ekspedycje karne przeciwko wsiom.