Rosja była żywotnie zainteresowana uzyskaniem jak największych wpływów na Bałkanach, dlatego była przychylna zamętowi, jaki Serbia mogła wywoływać w tym regionie. Rosjanie dodatkowo potajemnie wspierali ruchy rewolucyjne w Austro-Węgrzech, np. serbską organizację Czarna Ręka. Serbia stała się najważniejszym elementem rosyjskiej polityki antyaustriackiejTheo Aronson Zwaśnieni monarchowie Tryumf i tragedia europejskich monarchii w latach 1910-1918, wyd. polskie 1998, s. 101.

Na krawędzi wojny Serbia zaczęła już otwarcie poświęcać wszystkie swoje siły na agresję w Bośni i Hercegowinie. W latach 1906–1909 miała miejsce świńska wojna, konflikt gospodarczy pomiędzy Austro-Węgrami a Serbią. W końcu Austro-Węgry postanowiły zaanektować Bośnię i Hercegowinę, aby armia zaprowadziła tam porządek. Klęski ponoszone przez Turcję wywołały w lipcu 1908 roku rewolucję młodoturecką, co wykorzystały Austro-Węgry. Zadziałały będąc pewne poparcia Cesarstwa Niemieckiego, wynikającego z zawartego sojuszu (trójprzymierze). Cesarz Franciszek Józef I w specjalnym manifeście z 5 października 1908 roku ogłosił aneksję Bośni i HercegowinyHistoria polityczna świata XX wieku. 1901-1945, pod redakcją Marka Bankowicza, wyd. 2004, s. 34-35. Budapeszt wyraził zgodę na aneksję pod warunkiem, że ziemie te nie zostaną włączone do ChorwacjiStevan K.