Miłość niebiańska i miłość ziemska (niekiedy również Miłość święta i pogańska) () – obraz renesansowego włoskiego malarza Tycjana.

Historia obrazu Obraz został namalowany na zamówienie księcia Ferrary, Alfonsa I d’Este. Tytuł obrazu nie pochodzi od Tycjana. Po raz pierwszy został wymieniony w 1613 roku w katalogu obrazów galerii kardynała Scipione Borghese pod innym tytułem: Belta disornata e Belta ornata (Piękność naga i piękność ubrana lub Przyozdobiona i nieprzyozdobiona piękność). W 1648 roku włoski historyk sztuki Ridolfi, pisząc o obrazie, zatytułował go: Dwie kobiety u studni, w której przegląda się chłopczyk. Tytuł obecny został nadany przez Vasariego, autora monumentalnego dzieła Żywoty najsławniejszych malarzy rzeźbiarzy i architektówGiorgio Vasari Żywoty najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów (Vite de’ più eccellenti pittori, scultori ed architettori), polskie wydanie tł. Karol Estreicher, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1984, ..

Opis obrazu thumb|200px|Miłość niebiańska i miłość ziemska, detal: twarz nagiej kobiety lub według innej interpretacji twarz Wenus