Piotr Pietrowicz Dubrowski (ros. Пётр Петрович Дубровский; ur. 9 (?) stycznia 1754 roku w Kijowie, zm. 9 stycznia 1816 roku w Petersburgu) – rosyjski bibliofil, dyplomata, paleograf amator, sekretarz w rosyjskiej ambasadzie we Francji, kolekcjoner rękopisów i książek. Przez całe swoje życie zgromadził około 2000 rękopisów. W latach 1805–1812 pracował w Cesarskiej Bibliotece Publicznej.
Życiorys thumb|190px|Folio 3v z Sankt Petersburskiego Bedy W 1772 roku Dubrowski ukończył studia na Akademii Mohylańskiej w Kijowie (ros. Киево-Могилянская духовная академия). W 1773 roku służył jako kopista na synodzie. W latach 1780–1805 pracował w rosyjskiej ambasadzie w Paryżu jako sekretarz i tłumacz.
Podczas rewolucji francuskiej pozyskał wiele rękopisów i dokumentów, które zostały skradzione z bibliotek publicznych we Francji. Większość z nich pochodziła z Bastylii, Saint-Germain-des-Prés oraz biblioteki klasztornej opactwa w Corbie. Księgozbiory tych bibliotek nie były bezpieczne z powodu plądrowania francuskich miast przez jakobinów.