Spośród nich, to Butlerowie (Buttlerowie) byli tymi, którzy przynieśli ten herb do Polski. Kasper Niesiecki twierdził, że rodzina Butlerów przywędrowała do Rzeczypospolitej z Irlandii, przez Kurlandię. Jednakże, jak pisze Jan Ciechanowicz, wspólne pochodzenie z Butlerami z Wysp Brytyjskich, earlami Ormondu, nie jest pewne. Za tezą taką opowiadają się między innymi sami zainteresowani, czyli współcześni Butlerowie. Na ich stronie internetowej można nawet znaleźć szczegółową rekonstrukcję wydarzeń opisującą drogę uchodźców z Irlandii do Niderlandów, następnie do wojska szwedzkiego, a stamtąd – po zmianie stron, na służbę u Zygmunta III Wazy. Istnieje też teza, że polscy Butlerowie przywędrowali z Hesji przez Kurlandię.
Herb i nazwisko Butler przyjęła prawdopodobnie jakaś rodzina tatarska na pamiątkę służby w poczcie jednego z oryginalnych Butlerów. Tatarscy Butlerowie znani są od XVIII wieku, kiedy żył Mustafa i jego synowie: Aleksander, w 1792 towarzysz w chorągwi lekkiej pułkownika Azulewicza, oraz Jan, wylegitymowany w 1819 przed deputacją wileńską. Protoplaści tej rodziny mieli przybyć na Litwę już w XV wieku, jako prości żołnierze.