thumb|200px|page=8|Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Herb Gnieszawa w 1 rzędzie, 2 kolumnie. Gnieszawa – polski herb szlachecki, przynależny tylko jednej rodzinie (herb własny).
Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
W polu czerwonym, nad barkiem połutoczenicy złotej, zdobnej w klejnot i obramującej różę czteropłatkową, srebrną – strzała złota żeleźcem do góry.
Klejnot: Nad hełmem w koronie ogon pawi przeszyty strzałą złotą.
Powyższy opis pochodzi od J. K. Ostrowskiego. Niektórzy autorzy, tacy jak Chrząński i Pawliszczew, podawali w klejnocie nie ogon pawi, ale pięć piór pawichMiędzy pięcioma piórami pawimi a ogonem pawim jest subtelna różnica – ogon pawi przedstawiano w heraldyce jako siedem piór pawich, bądź dwa rzędy po trzy pióra.
Najwcześniejsze wzmianki Herb pojawia się w źródłach stosunkowo późno. Podług Ostrowskiego, używany w Księstwie siewierskim w XVII wieku. Heroldia Polska wzmiankuje zaś uprawnioną do jego używania rodzinę dopiero w 1786 roku.
Antoni Stanisław Jan Słodkowski został wylegitymowany ze szlachectwa 9 lutego 1848. Patent wystawiony na tę okazję zawiera jedno z pierwszych przedstawień herbu Gnieszawa w dokumentach historycznychZob.