w swym „Dziejopisie Żywieckim” żywiecki wójt Andrzej Komoniecki, pisząc: Gilowice nazwane, iż w tym polu koło rzeki, gdzie wieś osadzona, gilów ptaków najwięcej bywało i gnieździło się.
W 1595 roku wieś położona w powiecie śląskim województwa krakowskiego należała do rozległego feudalnego „państwa” żywieckiego i wraz z nim była własnością kasztelana sądeckiego Krzysztofa KomorowskiegoWojewództwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 110.. W 1608 r., gdy po śmierci Krzysztofa podzielono jego dobra, znalazła się w granicach „państwa” ślemieńskiego. Była wsią rolną: wspomniany wójt A. Komoniecki podawał, że liczyła 26 ról.
2 marca 1944 Gestapo wraz z żandarmerią i policją niemiecką przeprowadziło pacyfikację wsi. Powieszono 9 mieszkańców wsi a ich ciała spalono w krematorium w KL Auschwitz-BirkenauJózef Fajkowski, Jan Religa, Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945, Warszawa 1981, s. 52..
W 1946 roku podczas głosowania do Sejmu Ustawodawczego, na punkt wyborczy strzeżony przez żołnierzy LWP napadła zbrojna grupa podziemna. Walka trwała kilka godzin.
Zginął strzelec Jan Szadkowski. Zbrojnemu oddziałowi podziemnemu nie udało się zdobyć budynku szkoły, w którym był punkt wyborczy"Żołnierz Polski" 26/46 str.