W odróżnieniu od opartych głównie na walcu wcześniejszych operetek Straus wprowadzał w tym czasie do swoich utworów również rytmy innych modnych tańców. Wielkim powodzeniem cieszyły się offenbachowskie Perły Kleopatry (Die Perlen der Kleopatra, 1923) i sięgająca po tematykę napoleońską Teresina (1925) oraz podejmująca aktualną tematykę Königen (1926). Odmienna w tonie okazała się Mariette ou comment on écrit l'histoire. Libretto, osnute wokół miłości księcia Ludwika Napoleona do śpiewaczki Mariette Fleury, napisał wybitny dramaturg francuski i wielbiciel Oscara Strausa – Sacha Guitry. Romantyczną sztukę Straus ujął w delikatne, eteryczne dźwięki. Mariette wykonana po raz pierwszy 1 października 1928 w Théâtre Edouard VII, z udziałem Guitry i Yvonne Printemps, szła przez pełne dwa lata, stanowiąc najbardziej długotrwały sukces francuskiego teatru pomiędzy dwoma wojnami światowymi. Sukces ów powtórzyła w Wiedniu z udziałem Huberta Marischki i Rity Georg i w Berlinie – z Käte Dorsch i Bohnenem. W 1932 roku Straus odniósł jeszcze jeden sukces zuchwałą i dowcipną komedią muzyczną: Kobieta, która wie, czego chce (Eine Frau, die weiss, was sie will).

Ostatnie lata