W październiku tego samego roku grupa po raz pierwszy przyjechała do Moskwy, gdzie wystąpiła na najbardziej prestiżowych scenach stolicy – sali hotelu „Rossija”, w Pałacu Zjazdów na Kremlu, Teatrze Estradowym, na Łużnikach i w arenie „Olimpijskaja”. W 1988 roku grupa ponownie wygrała konkurs „Gdy śpiewają żołnierze”. W 1989, po wyjściu wojsk radzieckich z Afganistanu, zespół otrzymał siedzibę pod Moskwą i samodzielność w ramach sił zbrojnych ZSRR. W sierpniu 1991 rozkazem ministra obrony ZSRR stał się etatową jednostką wojskową radzieckich WDW, status ten w 1994 potwierdził minister obrony Federacji Rosyjskiej. thumb|250px|right|„Niebieskie Berety” podczas koncertu w 2013 roku Repertuar Repertuar zespołu to głównie typowo żołnierskie pieśni o twardym życiu żołnierza na wojnie, o losach młodych weteranów, o tęsknocie do rodziny i miłości do bliskich i ojczyzny. Są to utwory na ogół przepojone patriotyzmem, o propagandowym przesłaniu wychowawczym, opartym na kulcie rosyjskich sił zbrojnych i wojsk powietrznodesantowych.