Publikować zaczął w 1838, przyłączając się do działalności Ruskiej Trójcy. Główną ideą jego twórczości poetyckiej i publicystycznej była walka o język ojczysty i oświatę ludu ruskiego. Tworzył w stylu romantyzmuИгорь Александрович Дзеверин, Українська літературна енциклопедія в п'яти томах: К-Н. Киев 1988, . c. 493.. Był autorem artykułów popierających rozwój języka ukraińskiego (Uczenym człenam Ruskoji Matyci, Ridna mowa), oraz utworów poetycznych (ballada Rusyn wojak, poemat Skyt Maniawśkyj). Popularność literacką zyskał dzięki temu ostatniemu poematowi (część pierwsza ukazała się w 1849 r. , ostatnia w 1852 r. ), opartym na ustnych podaniach ludowych. Pisał w jazycziu.
Rodzina Urodził się w rodzinie greckokatolickiego księdza, proboszcza w Podhorkach – Andrija. Żonaty z Anną z Sobolewskich, mieli pięciu synów i córkę.
Przypisy
Literatura Могильницький Антін (1811 — 73), Енциклопедія українознавства, Lwów 1993, t. 5, s. 1633 J. Kozik, Mohyľnyčkyj (Mogilnicki, Mogielnicki), Antin Ljubyč (1811-1873), Seelsorger, Schriftsteller und Politiker, Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950, Bd.