Księga IX Euklides wykorzystuje tu materiał dwóch poprzednich ksiąg do wykazania, że dla dowolnie wielu liczb pierwszych istnieje liczba pierwsza większa od każdej z nich (jest to nieskończoność potencjalna zbioru liczb pierwszych), omówienia konstrukcji liczb doskonałych oraz sita Eratostenesa.
Księga X Poświęcona jest odcinkom (wielkościom) niewspółmiernym, odpowiednikom dzisiejszych liczb niewymiernych.
Stereometria Księgi XI–XIII to systematyczny wykład geometrii przestrzeni. Księga XI