Wewnątrz, poza płytą CD, znajduje się książeczka z tekstami piosenek i listami twórców (użyto w niej czcionki języka Dodarin), siedem zdjęć z sesji do płyty oraz trójwymiarowy rysunek przedstawiający Dodę-elfa latającą w kosmosie. Grzbiety opakowań każdej z siedmiu wersji po złożeniu składają się w jedno zdjęcie. Kolejne okładki przedstawiają Dodę w rolach hermafrodyty, elfa, centaura, wymiotującą pewną złotą substancją, w stroju stworzonym z piór, krwawiącą i z zaszytymi oczami oraz „bogini, której ścieka krew spomiędzy nóg a wokół krążą rozwścieczone hieny (...). Bogini jest delikatna, typ fruwającej w przestworzach artystki, mówiącej do hien: «Moje małe zwierzątka, bierzcie i pożerajcie». Ten obraz to opowieść o dzieleniu się swoim wnętrzem w sposób bardzo Ostateczny”. Artystka wypowiedziała się: „Przede wszystkim te zdjęcia to dzieło sztuki”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 7 pokus głównych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.