Ledwie przymknąłem oczy, zaraz mi się stary Olsztyn przypominał.

Główne różnice między gwarą warmińską a literackim językiem polskim miękkie i (ji) brzmiało jak zi po spółgłoskach dźwięcznych b i w, a w stawało się nieme; przykład: bierze – bzierze, kobieta – kobzita, wino – zino, wiosna – ziosna miękkie i (ji) po spółgłoskach bezdźwięcznych f i p brzmiało jak si, a f stawało się nieme; przykład: piwo – psiwo średniowieczna deklinacja i koniugacja (np. ślady liczby podwójnej): przykład: mamy – mawa, będziemy – będziewa, będziecie – będzieta, biłem – bziłem, człowiekowi – człozieku, żon – żonów, dobrej – dobry prelabializacja o przykład: orać – u̯orać.

Użytkownicy

Dane niemieckie z 1910 podają, że już wówczas gwara warmińska była w zaniku, wypierana przez język niemiecki i mówiło nią 42,7% ludności południowej Warmii. Ostateczny zanik gwary na tym terenie nastąpił w latach 70. i 80. XX w. w związku z wyjazdami Warmiaków do RFN.

Obecnie gwarą mówi nie więcej niż 4000 rdzennych Warmiaków mieszkających w Polsce i kilkaset osób, które wyjechały za granicę (głównie do Niemiec).

Przypisy

Linki zewnętrzne Przykładowe słowniki warmińsko-polskie:

Warmińska Kategoria:Warmia Kategoria:Polskie dialekty mieszane