Reszta członków programu Wostok była jednak za ostrożniejszą, krótszą misją, podczas której statek Wostok wykonałby jedynie 3 do 4 okrążeń Ziemi. Mimo to Korolow zlecił swojemu zastępcy, Buszujewowi, przygotowania do misji jednodniowej. W czerwcu, na spotkaniu z zastępcą dowódcy sił powietrznych ZSRR, oficerowie lotnictwa, lekarze i kosmonauci ponownie próbowali przeforsować plan krótszego lotu. Korolow doprowadził tę debatę aż do Smirnowa, ówczesnego przewodniczącego krajowego komitetu do spraw technologii obronnych, który poparł plan lotu trwającego dobę.
Dublerzy Na początku czerwca 1961, na zebraniu komisji ds. lotów, wyznaczono Titowa jako głównego pilota, a jako dublera A. Nikołajewa. Drugim dublerem, podobnie jak podczas lotu Wostoka 1, został Grigorij Nielubow. Datę startu ustalono na sierpień tego samego roku. Wszelkie wymagane dokumenty Korolow i inni decydenci podpisali 7 lipca 1961.
Cele misji Praktycznymi celami misji było sprawdzenie zachowania się człowieka i jego zdolności do pracy w długotrwałym stanie nieważkości, oraz badanie wpływu lotu orbitalnego i lądowania na organizm człowieka