Lucjusz Celiusz Antypater, łac. Lucius Coelius Antipater (ur. ok. 180 p.n.e., zm. po 121 p.n.e.) – rzymski retor i historyk.
Był autorem pracy poświęconej II wojnie punickiej, pierwszej monografii w łacińskiej historiografii. Jego dzieło było cenione w starożytności, pochwalnie wypowiadał się o nim Marek Tuliusz Cyceron. Nie zachowało się jednak w całości, lecz tylko w formie kilkudziesięciu fragmentów. Praca Celiusza Antypatera uznawana jest za znaczącą, ponieważ była dla Tytusa Liwiusza głównym źródłem wiedzy o drugiej wojnie Rzymu z Kartaginą.
Życiorys
Niewiele wiadomo o życiu Lucjusza Celiusza Antypatera i jego pochodzeniu, a praktycznie nic o pełnionych przez niego godnościach. Działał w drugiej połowie II wieku; ., przypuszczalnie urodził się około roku 180. lub w 174. Brak także informacji o jego rodzinie, być może była pochodzenia greckiego, prawdopodobnie nie należała do elity RzymuOdmienne zdanie wyraził , podając, że jego brat był senatorem..