Nachman Blumental (ur. 12 maja 1902 w Borszczowie, zm. 8 listopada 1983 w Tel Awiwie) – żydowski historyk, w latach 1947–1949 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego, działacz Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej.

Życiorys Urodził się jako piąte z siedmiorga dzieci kupca, Lejby Blumentala i Batii (Basi) z d. Meisels, córki rabina ze Złoczowa. Jego dalekim krewnym był Dow Ber Meisels, a bratem wujecznym Nachman Majzel.

W latach 20. XX wieku ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, następnie pracował jako nauczyciel filozofii w lubelskim Gimnazjum Humanistycznym Towarzystwa Zakładania Szkól Żydowskich, jego uczennicą była Róża Fiszman-Sznajdman, która opisała Blumentala w swoich wspomnieniach. Prowadził działalność naukową i popularyzatorską, publikował artykuły m.in. w czasopismach „Lubliner Togblat”, „Literarisze Bleter”, „Wochnblat”, „Arbeter-Cajtung” i „Farojs”. W 1926 roku przetłumaczył na język jidysz skróconą wersję powieści Chłopi Władysława Reymonta, wydaną pod tytułem Pojerim. Tłumaczył również inne utwory Reymonta.