Od 1898 roku występował w sprawie reformy zawodu aptekarza. W 1902 roku, po serii artykułów w „Kronice Farmaceutycznej”, w których przedstawił założenia reformy zawodu i systemu koncesjonowania aptek w Galicji oraz postulował powstanie samorządu zawodowego farmaceutów, ogłosił wezwanie do strajku farmaceutów. W jego wyniku podpisana została ugoda pomiędzy komitetem strajkujących a pełnomocnikiem władz, na mocy której w cztery lata później opracowana została „Ustawa z dn. 18 XII 1906 dotycząca unormowania ustroju aptekarskiego”, normująca warunki pracy i płacy w aptekach galicyjskich oraz zapewniająca możliwość otwierania nowych aptek przez farmaceutów, łamiąc w ten sposób monopol dotychczasowych właścicieli. Był jednym z głównych negocjatorów ze strony strajkujących i współautorem ustawy.
W 1908 roku założył własne przedsiębiorstwo „Pharma, spółka z ograniczoną poręką”, która w 1915, po dokooptowaniu wspólników: Józefa Hanke, Gustawa Reima i Karola Bergera, przekształcona została w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Firma zajmowała się produkcją i handlem hurtowym materiałami chemicznymi i aptekarskimi. 29 maja 1920 została przekształcona w Polską Spółkę Akcyjną „Pharma”, z kapitałem zakładowym 7 milionów marek (kilkakrotnie podnoszonym w okresie hiperinflacji).