Ponadto między nimi a samym Cruyffem doszło do kilku nieporozumień, m.in. w sprawie jego wynagrodzeniaWedług prasowych komentarzy Cruyff zażądał prawie 500 tysięcy marek miesięcznie, czyli 1/6 tego, co dostawał w FC Barcelonie za cały sezon. Zob. ska. Holandia. Do trzech razy sztuka. "Gazeta Wyborcza", dodatek piłkarski, nr 130, 7 czerwca 1994, s. 8. oraz wyboru producenta sprzętu piłkarskiego, z którego usług korzystać będzie reprezentacjaZwiązek miał podpisaną umowę z Lotto, a Cruyffowi zależało, aby reprezentacja korzystała z wyrobów firmy, którą sam reklamował. A. Godny. Advocaat "generała". W: Encyklopedia piłkarska FUJI. World Cup 1994, tom 10, Katowice 1994, s. 91.. Obserwatorzy spekulowali także, że zmianie selekcjonera na pół roku przed Mundialem stanowczo sprzeciwił się Rinus MichelsMichels od początku otwarcie krytykował rozwiązanie ze zmianą selekcjonera i nazywał je "niezręcznym". H. Mees. Stare Tulipany?. "Piłka Nożna" nr 12, 24 marca 1992, s. 9.Prasa wielokrotnie pisała o sporze o obsadę selekcjonera z tego czasu jako o ambicjonalnym konflikcie dwu wielkich osobowości: Cruyffa i Michelsa. Zob. D.Kurowski. Przypadki Dicka Advocaata, czyli między Cruyffem a Michelsem, "Piłka Nożna", nr 3, 18 stycznia 1994, s. 19..