Pothoidium lobbianum Schott – gatunek wieloletnich pnączy z monotypowego rodzaju Pothoidium z plemienia Potheae w rodzinie obrazkowatych, występujący w Azji Południowo-Wschodniej: na tajwańskiej wyspie Lan Yu oraz na Molukach i Celebesie, a prawdopodobnie także na Sumatrze. Rośliny te zasiedlają nizinne i podgórskie lasy deszczowe, na wysokości od 30 do 500 m n.p.m.. Nazwa naukowa rodzaju Pothoidium pochodzi od nazwy rodzaju stopłat (Pothos) oraz greckiego słowa (eidos – typ, gatunek) i odnosi się do podobieństwa tej rośliny do przedstawicieli rodzaju stopłat; nazwa gatunkowa lobbianum została nadana na cześć brytyjskiego botanika Thomasa Lobba. Na Filipinach pędy tej rośliny stosowane są jako włókna przy budowie pułapek na ryby. Liczba chromosomów 2n = 24.
Morfologia Pokrój Duże rośliny zielne, smukłe do rozłożystych.
Łodyga Łodyga wyraźnie zróżnicowana na przylegające, monopodialne pędy nie kwitnące i wolne, monopodialne, zwisające pędy kwitnące. Międzywęźla dłuższe niż szersze.
Liście Ogonki liściowe szerokie, spłaszczone, oskrzydlone, z małym szczytowym kolankiem, o wymiarach 4–17,5×0,4–2 cm. Blaszki liściowe proste, całobrzegie, wąsko trójkątno-lancetowate do szeroko jajowatych, spiczaste, o wymiarach 1–6×0,3–1,5 cm.