Dokonano wówczas nowego podziału sił, w wyniku którego sformowano 3 regimenty Kozackiego Wojska Astrachańskiego. W 1883 roku ustanowiono atamana dla Kozaków astrachańskich (wcześniej podlegali oni dowództwu wojskowemu z Kaukazu). Ataman był jednocześnie gubernatorem Astrachania. W 1872 roku dokonano nowego podziału wojska i sformowano jeden regiment kawalerii. W 1916 roku liczba kozaków astrachańskich wynosiła około 40 000. Posiadali cztery stanice nieopodal Carycyna, Saratowa oraz Czarnego i Czerwonej Jaru. Liczba gospodarstw (chutorów) wynosiła około 60, a ilość ziemi około 9000 km². W czasach pokoju Kozackie Wojsko Astrachańskie składało się z jednego regimentu kawalerii i jednego plutonu gwardii. Na czas wojny powoływano pod broń trzy regimenty kawalerii, jeden pluton gwardii, jeden batalion i dwie sotnie rezerwowe – ogółem 2600 żołnierzy.
Kozacy astrachańscy brali udział w walkach z Napoleonem, wojnach rosyjsko-tureckich w XIX wieku i I wojnie światowej. W czasie rosyjskiej wojny domowej większość z nich poparła białych. Po zwycięstwie bolszewików w 1920 roku Kozackie Wojsko Astrachańskie zostało rozwiązane.
Bibliografia 3 edycja Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej, 1969–1978.
Kategoria:Kozacy Kategoria:Imperium Rosyjskie Kategoria:Historia wojskowości