Wolatuszka czarno-biała (Pseudochirulus herbertensis) – gatunek ssaka z podrodziny pseudopałanek (Pseudocheirinae) w obrębie rodziny pseudopałankowatych (Pseudocheiridae). Zazwyczaj zamieszkuje lasy deszczowe.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1884 roku norweski zoolog Robert Collett nadając mu nazwę Phalangista herbertensis. Miejsce typowe to około 25 km na zachód od Cardwell (w oryginale opisano jako Herbert Vale), północny Queensland, Australia. Okazy typowe (syntypy) to oprawiona skóra z czaszką i niekompletnym szkieletem dorosłego samca (sygnatura NHMO 684) zebrany w listopadzie 1882 roku przez norweskiego przyrodnika Carla Lumholtza oraz oprawiona skóra wraz z czaszką dorosłej samicy (sygnatura NHMO 685) zebrany w 25 grudnia 1882 roku również przez Carla Lumholtza; oba syntypy pochodzą z kolekcji Naturhistorisk museum, przy Uniwersytecie w Oslo.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Pseudochirulus: rodzaj Pseudochirus Ogilby, 1837 (pseudopałanka);