Joseph Bové, ros. О́сип (Джузеппе) Ива́нович Бове́, fr. Joseph Bové, właśc. Giuseppe Bova (ur. w Petersburgu, zm. w Moskwie) – architekt rosyjski pochodzenia włoskiego. Urodził się w Petersburgu w rodzinie neapolitańskiego artysty Vincenza Giovanniego Bovy, który przybył do Rosji w roku 1782 w celu uczestnictwa w budowie Ermitażu. Jego rodzina przeniosła się do Moskwy wkrótce po jego narodzinach. Posługiwał się rosyjską wersją imienia i nazwiska – Osip Iwanowicz Bowe.
Zawodu architekta wyuczył się w latach 1802–1807 pod kierunkiem Francesca Camporesiego w „Ekspedycji Pałacu Kremlowskiego” – instytucji zajmującej się budownictwem reprezentacyjnym na terenie Moskwy. Później pracował pod kierownictwem Matwieja Kazakowa i Carla Rossiego w Moskwie i Twerze.
W okresie wojny 1812 roku brał udział w pospolitym ruszeniu, w następnym roku powrócił do zawodu architekta.
Po pożarze Moskwy w roku 1812, w lutym 1813 car Aleksander I powołał „Komisję budownictwa w Moskwie”. Bové zajmował się w niej odbudową centrum miasta. W roku 1814 został głównym architektem ds. fasad i zgodności z wyznaczonymi liniami zabudowy. Dzięki zatwierdzonemu w roku 1817 planowi generalnemu Moskwy, Bové nadał miastu monumentalny charakter.