Samodzielny Batalion Kaczanowski (ros. Отдельный Качановский батальон, est. Katšanovi üksikpataljon) – ochotnicza jednostka wojskowa złożona z Rosjan w składzie armii estońskiej w latach 1919-1920
Wiosną 1919 r. na Pskowszczyźnie zaczęły powstawać antybolszewickie oddziały partyzanckie tzw. "zielonych". Dowódca jednego z oddziałów, działającego na obszarze kaczanowskiej wołosti, praporszczik Kaczanowski na pocz. czerwca nawiązał kontakt z estońskim oddziałem partyzanckim "Sakala" dowodzonym przez sztabkapitana Otto Oidermanna w celu prowadzenia wspólnych działań. Dzięki współpracy 6 czerwca zajęto bez walki wieś Kaczanowo, do której wkroczyły wkrótce wojska estońskie. Do końca lipca cały obszar kaczanowskiej wołosti został oswobodzony od bolszewików. W sierpniu 1919 r. część Rosjan walczących na Pskowszczyźnie, po upadku idei powołania samodzielnej Republiki Pskowskiej, wstąpiła do Armii Północno-Zachodniej, w ramach której sformowano Batalion Kaczanowski w składzie Samodzielnej Brygady gen. Kazimira A. Jeżewskiego. Natomiast 17 września w armii estońskiej rozkazem głównodowodzącego gen. Johana Laidonera został utworzony Samodzielny Batalion Kaczanowski (pięć kompanii piechoty, kompania karabinów maszynowych, pluton gospodarczy, pododdział niebojowy, pododdział służby łączności, pododdział konnych i pieszych wywiadowców).