Na początku XX wieku w kamienicy znajdowały się: sklep papierniczy Blumenthala, zakład fryzjerski Kaschika i sklep rzeźnicki Josela, potem sióstr Róży i Gertrudy Wolff z wędlinami koszernymi. Na pierwszym piętrze urzędował adwokat Jakobsohn, na drugim był zakład krawiectwa męskiego Ludwiga, a na trzecim panna Seifert udzielała lekcji gry na fortepianie. Powyższe sklepy i zakłady rzemieślnicze należały w tym czasie przeważnie do osób żydowskiego pochodzeniaBarbara Janiszewska-Mincer Barbara: Ulica Długa na początku XX wieku. [w.] Kalendarz Bydgoski, 2008.
W latach 1909–1920 na parterze budynku mieściła się siedziba „Dziennika Bydgoskiego”, wydawanego z inicjatywy Jana Teski. Była to najważniejsza gazeta polska w Bydgoszczy w okresie zaboru pruskiego, zaś w okresie międzywojennym największy dziennik wydawany w mieście.
W 2002 r. w kamienicy ulokowano kujawsko-pomorski oddział Naczelnego Sądu Administracyjnego, przemianowany w 2004 r. na Wojewódzki Sąd Administracyjny. Z tej okazji kamienica została gruntownie wyremontowana, zaś wnętrza dostosowane do potrzeb sądownictwa.
Na fasadzie kamienicy od strony ul. Długiej, w 1996 r.