Jej załoga była zbyt zajęta ratowaniem własnego statku, aby im w tym przeszkodzić.

W bitwie zginęło 15 marynarzy niemieckich, w tym komandor podporucznik Wirth.

Jeszcze w czasie bitwy SMS „Kronprinz Wilhelm” odebrał sygnał SOS wysłany przez „Cap Trafalgar” i zmienił kurs, spiesząc mu z pomocą, ale nie mogąc ponownie nawiązać łączności i obawiając się ataku brytyjskiego, okręt zawrócił, nie docierając na miejsce bitwy.

Po bitwie „Eleonore Vouvermans”, jeden z węglowców niemieckich, które zebrały załogę zatopionego „Cap Trafalgar”, pozostał na wodach południowoamerykańskich, służąc jako statek zaopatrzeniowy dla krążownika „Dresden” i rajdera „Kronprinz Wilhelm”. 6 stycznia 1915, już pod zmienioną nazwą „Anna”, został on zatrzymany przez HMAS „Australia” pod dowództwem admirała Pateya. Załoga „Anny” została wzięta do niewoli, a na statku przed jego zatopieniem znaleziono między innymi dziennik prowadzony przez komandora Wirtha.

Załoga „Carmanii” została wyróżniona w sprawozdaniu (Mentioned in Despatches). Zwycięstwa „Carmanii” i komandorowi Grantowi gratulował Pierwszy Lord Admiralicji Winston Churchill, telegrafując: „Well done. You have fought a fine action to a successful finish” (Dobra robota.