Historia thumb|left|Tereny górnicze po północnej stronie ulicy Wyszyńskiego (widocznej za szpalerem drzew po prawej), ok. 1900 r. Już od czasu założenia miasta w XVI wieku istnieć musiał trakt łączący Tarnowskie Góry z wsią Tarnowice, na ziemiach której gród został założony. Jedną z najwcześniejszych map, na których pojawia się droga, której częścią jest obecna ulica Wyszyńskiego, jest mapa księstwa opolskiego autorstwa Iohannesa Wolfganga Wielanda z 1736 roku.

Granice szesnastowiecznego miasta wyznaczały trzy służące głównie do celów fiskalnych bramy, z których jedna – Brama Gliwicka (zwana wcześniej Bramą Wrocławską) – znajdowała się u zbiegu obecnych ulic Gliwickiej i Wyszyńskiego. Funkcjonowała ona najdłużej, do 1832 roku, po czym została rozebrana, a na jej miejscu pozostawiono jedynie rogatkę do poboru myta.

Od roku 1801 począwszy wzdłuż drogi powstawać zaczęły domostwa dla górników pracujących w kopalni kruszców srebronośnych „Fryderyk”, która znajdowała się w pobliskich Bobrownikach. Kolonia Wolności (niem. Colonie Bergfreiheit) była kolonią fryderycjańską założoną na terenie dóbr Johanna Gottlieba von Büttnera, dziedzica Starych Tarnowic.