Longin Zbigniew Chlebowski (ur. 25 lipca 1951 w Łodzi) – polski pracownik komunikacji miejskiej, polityk, działacz opozycji w PRL.

Życiorys W 1968 ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w Łodzi. W latach 1973–1978 był pracownikiem Łódzkiego Kombinatu Budowlanego Zachód, a w okresie 1978–1981 MPK w Łodzi. Od 26 do 31 sierpnia 1980 należał do komitetu strajkowego w tym zakładzie, odpowiadając za bezpieczeństwo strajku. We wrześniu tego samego roku przystąpił do „Solidarności”, był także członkiem jej komitetu założycielskiego w łódzkim MPK oraz przewodniczącym komisji zakładowej. W 1981 był delegatem na I zjazd regionu Ziemia Łódzka oraz uczestnikiem I Krajowego Zjazdu Delegatów w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 był wśród organizatorów strajku w MPK. Został aresztowany, a 13 stycznia 1982 skazany na karę 3 lat pozbawienia wolności przez Sąd Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. Przebywał w zakładach karnych kolejno w Sieradzu, Łodzi i Hrubieszowie. Uczestniczył w wielu głodówkach protestacyjnych. 3 sierpnia 1983 na mocy amnestii został zwolniony. Współorganizował Duszpasterstwo Ludzi Pracy przy parafii oo. Jezuitów i przy parafii św. Teresy i św. Jana Bosko. W latach 1984–1989 zatrudniony był w pracowni metaloplastyki założonej przez Ryszarda Szczepaniaka.