Jon Pareles z „The New York Times” zwraca uwagę, że wers: „No one plans to take the path that brings you lower/And here you stand before us all and say it’s over”, w sposób bezpośredni odnosi się do osoby Layne’a Staleya, który nie potrafił uporać się z wieloletnim nałogiem narkotykowym.
Utwór rozpoczyna się od akustycznego wstępu gitary DuValla, do którego po chwili dołącza wokal Cantrella. Wraz z pojawieniem się sekcji rytmicznej, muzyk odgrywa partię gitary prowadzącej, która przy akompaniamencie gitary akustycznej, wysuwa się na pierwszy plan. Po wykonaniu drugiej zwrotki, następuje krótkie solo gitarowe, które ciągnie się w tle podczas wykonywania trzeciej ze zwrotek. Swoim brzmieniem, stanowi nawiązanie do kompozycji z minialbumu Jar of Flies z 1994. Aranżacją partii smyczkowych zajął się Stevie Blacke. Utwór cechuje się harmonią wokalną Cantrella i DuValla, która słyszalna jest podczas zwrotek.