Program W czerwcu 1897 światło dzienne ujrzał program Stronnictwa. Podkreślono w nim świadomość odrębności narodu polskiego. Wyrażono przekonanie, że w związku z tym jest w stanie funkcjonować samodzielnie, uprzednio jednak zorganizowany politycznie.
Założenia endekówR. Wapiński, Narodowa Demokracja 1893–1939. Ze studiów nad dziejami myśli nacjonalistycznej, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 49 i n.: pragmatyzm polityczny praca organiczna rozwijanie świadomości narodowej wśród chłopów i robotników budowanie jedności narodu polskiego porozumienie między Słowianami przeciwko Niemcom odzyskanie niepodległości walka z ideologiami wrogimi idei narodowej takich, jak socjalizm czy demoliberalizm kultywowanie wartości narodowych patriotyczne wychowanie młodzieży i społeczeństwa
Struktura Najwyższą władzą stronnictwa było Zgromadzenie Krajowe. Brali nim udział delegaci powiatów, miast i dzielnic, członkowie Rady Naczelnej oraz posłowie partii. W granicach uchwał Zgromadzenia Krajowego polityką stronnictwa kierowała Rada Naczelna. Najwyższą władzą wykonawczą stronnictwa był Zarząd Główny złożony z 7 członków zamieszkałych w stolicy, wybranych przez Radę Naczelną na jeden rok.