Obwodnica towarowa W 1943 z uwagi na brak mozliwości dalszej rozbudowy stacji Poznań Główny Towarowy oraz Luboń Towarowy wybudowano i oddano do użytku dużą stację towarowo-rozrządową Poznań Franowo. Włączono ją do istniejącej dotychczas sieci kolejowej budując: wschodnią część obwodnicy Poznania na trasie Poznań Starołęka – Swarzędz (na trasie do Warszawy) oraz na trasie Poznań Krzesiny – Kobylnica, a także łącznice kolejowe: z posterunku PSK do stacji Poznań Górczyn oraz Luboń koło Poznania, ze stacji Poznań Franowo do posterunków Nowa Wieś Poznańska i dalej Poznania Antoninka oraz posterunku Stary Młyn.
W 1970 otwarto północną część obwodnicy Poznania (linia kolejowa nr 395) łączącą posterunek odgałęźny Zieliniec z linią kolejową Poznań – Szczecin niedaleko stacji Kiekrz, budując m.in. estakadę nad doliną Warty. W 1971 dobudowano łącznicę ze stacji Poznań Piątkowo do Suchego Lasu łączącą obwodnicę z linią kolejową nr 354. Trasa przebiega w sąsiedztwie elektrociepłowni Poznań Karolin, do której poprowadzona jest bocznica dla pociągów zaopatrujących zakład w paliwo. Od 2024 roku trwa remont kolejowej obwodnicy Poznania, który ma się zakończyć w 2027.