Urzędnicy polscy i ministrowie sascy mogli decydować tylko w sprawach własnego kraju, nie ingerując w politykę sąsiada: zakazano królowi na dłużej opuszczać kraj konstytucje sejmu niemego wprowadziły umiarkowane reformy ograniczono uprawnienia hetmanów w zakresie polityki zagranicznej reformy skarbowości samodzielność sejmików uchwalono budżet państwa król nie mógł rozpocząć wojny bez zgody sejmu ustanowiono stałą 24-tysięczną armię Po Sejmie niemym 1717 roku nastąpił 15-letni okres pokoju.
Wojna o sukcesję polską
Druga elekcja Stanisława Leszczyńskiego thumb|Kampament na polach Czerniakowa w 1732 Po śmierci Augusta II Mocnego w 1733 roku szlachta opowiedziała się przeciwko powoływaniu na tron Polski cudzoziemca, a następnie we wrześniu zgromadzeni wybrali na króla Stanisława Leszczyńskiego, którego wspierała Francja. Wcześniej dwukrotnie zasiadał na tronie (1706–1709 i tylko formalnie w 1733). Zawarł (1705 r.) niefortunny traktat ze Szwecją, uzależniając od niej Polskę do czasu bitwy pod Połtawą. Gorący wielbiciel sztuki i mecenas artystów, postępowy pisarz polityczny, przeciwnik liberum veto, zwolennik wzmacniania władzy królewskiej i ważnych instytucji.