Biskup smoleński, aresztowanie i śmierć 1 listopada 1927 objął katedrę smoleńską. Zamieszkał w Smoleńsku, nie mógł jednak służyć w katedralnym soborze Zaśnięcia Matki Bożej, został on bowiem przekazany Żywej Cerkwi. Funkcje soboru katedralnego przejęła zatem tymczasowo cerkiew św. Mikołaja w Smoleńsku, zaś w 1929, gdy świątynia ta została zamknięta (razem z kilkunastoma innymi prawosławnymi placówkami duszpasterskimi) – cerkiew Świętych Piotra i Pawła. Arcybiskup Serafin starał się przeciwstawiać antyreligijnej polityce władz radzieckich, nie miał jednak ku temu realnych możliwości. W 1931 w parafiach eparchii smoleńskiej przeprowadzona została konfiskata szat liturgicznych, w 1935 – konfiskata dzwonów cerkiewnych, zaś w 1936 cerkiew Świętych Piotra i Pawła została odebrana wiernym i zaadaptowana na archiwum.
11 listopada tego samego roku doszło do kolejnego aresztowania arcybiskupa Serafina, który został oskarżony o prowadzenie agitacji antyradzieckiej. Duchowny miał kierować kontrrewolucyjnym ugrupowaniem złożonym z prawosławnych kapłanów, a w swoich kazaniach zapowiadać rychły upadek komunizmu;