Przed I wojną światową duchowny pracował nawet nad pracą badawczą przedstawiającą jego dzieje, jednak jej tekst najprawdopodobniej zaginął w czasie działań wojennych.
Rektor seminarium duchownego w Chełmie mały|Budynek prawosławnego seminarium duchownego w Chełmie. Serafin (Ostroumow) był jego ostatnim rektorem przed faktycznym ustaniem działalności placówki w 1915 28 stycznia 1914 Świątobliwy Synod Rządzący wyznaczył archimandrytę Serafina na rektora prawosławnego seminarium duchownego w Chełmie. Duchowny zasiadł także w radzie naukowej eparchii chełmskiej i wstąpił do Bractwa Przenajświętszej Bogurodzicy działającego przy administraturze. Brał udział w redagowaniu eparchialnych pism, w tym głównego organu prasowego, Chołmskaja Jeparchialnaja Żizn''' i gazety Narodnyj Listok.
W 1915 archimandryta Serafin udał się na bieżeństwo razem ze wszystkimi pracownikami seminarium i innymi duchownymi prawosławnymi z Chełma. Udał się wówczas do Moskwy, gdzie utrzymywał kontakt z uchodźcami z Chełmszczyzny i działał na rzecz poprawy ich sytuacji na wychodźstwie. Rektorem seminarium chełmskiego pozostawał formalnie do 1916.