Partia przyziemia kamienicy od początku była przeznaczona na cele handlowo-usługowe, przy czym część zachodnia wykorzystywana była wyłącznie na cele restauracyjne. Pierwotnie funkcjonowała tam restauracja „Tucherhaus”, mająca w ofercie norymberskie piwa. W okokoło 1913 roku restauracja nazywała się „Fürsten-Bräu” i należała do ówczesnego mieszkańca kamienicy – Alberta Biela. Kilka lat później przeszła w ręce innego właściciela i od około 1920 roku działała tam kawiarnia i cukiernia „Atlantik”. Wówczas zdecydowano się podjąć radykalne zmiany dotyczące aranżacji miejsca – przebudowano fasadę w części przyziemia oraz wnętrze restauracji, nadając im formę zmodernizowaną, nawiązującą do nazwy miejsca. Od 1940 roku funkcjonowała tam kawiarnia „Femina”, a od 1945 roku kawiarnia „Cafe Club”.
Partia wschodnia przyziemia początkowo była częścią restauracji i mieściła się w niej sala bilardowa, jednak po przebudowie, od 1920 roku działał tam sklep z winami, który został przejęty w 1923 roku na rzecz zarządu kolei. W 1934 lokal był własnością restauracji, mającej w ofercie likiery i koniaki firmy „Meisner-Poniecki”. Od 1941 roku działała tam restauracja „Gaststätte Fitzek”.