thumb|140px|Battista Sforza, księżna Urbino. mal. Piero della Francesca. W 1464 roku nowy papież Paweł II nakazał mu rozprawić się z rodem Anguillara, co Federico uczynił rozszerzając władzę papiestwa na północne Lazio. W roku następnym zdobył Cesenę i Bertinoro w regionie Emilia Romana. W 1466 zmarł Francesco Sforza, więc Federico udał się do Mediolanu, by pomóc młodemu synowi zmarłego, Galeazzo Sforza w zarządzaniu państwem oraz w prowadzeniu kampanii przeciwko innemu znanemu kondotierowi Bartolomeo Colleoniemu, m.in. walcząc w 1467 roku pod Molinellą. W 1469, na wieść o śmierci Sigismonda Pandolfo Malatesty, papież Paweł nakazał mu zająć Rimini. Federicowi było to zdecydowanie nie w smak: obawiał się, że wzrost sił papiestwa w tym regionie może w przyszłości zagrozić jego własnym posiadłościom w Urbino. Dlatego, wkroczywszy do Rimini, zatrzymał miasto dla siebie. Pobiwszy wojska papieskie w wielkiej bitwie stoczonej 30 sierpnia 1469, oddał miasto synowi Sigismonda, Roberto Malateście.