Bitwa o Chyrów – walki toczące się w okolicach miasteczka Chyrów podczas wojny polsko–ukraińskiej pomiędzy wojskami polskimi a oddziałami Armii Halickiej, w dniach od 5 do 16 grudnia 1918 roku.
Utrzymanie Chyrowa było bardzo ważne dla strony ukraińskiej, ponieważ po utracie Przemyśla był on główną stacją kolejową Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej na Kolei Węgiersko–Galicyjskiej, kontrolującą linię kolejową Przemyśl–Zagórz. Dla strony polskiej jego zdobycie umożliwiało połączenie Galicyjskiej Kolei Transwersalnej i linii Przemyśl–Lwów, jak również usuwało zagrożenie ataku na Przemyśl. Z punktu widzenia strategicznego celu otworzenia drugiej linii zaopatrzeniowej do Lwowa bitwa o Chyrów stanowiła kolejny akt po zajęciu Ustrzyk Dolnych, będących poprzednią stacją na tej samej linii kolejowej, przez kompanię por. Stanisława Maczka 20 listopada.
25 listopada porucznik Dudziński zorganizował wypad 2 kompanii z 10 pułku piechoty z 6 karabinami maszynowymi oraz 1 kompanii pułku piechoty Legionów, kompanii żywieckiej, oddziału ułanów i dwóch baterii artylerii, w kierunku Niżankowic. Do walki jednak nie doszło, bo oddziały ukraińskie wycofały się poza Chyrów.