Po dalszych dwóch dniach ataków na przedpolach Lwowa, 20 sierpnia 1920 roku Budionny wykonał wreszcie ponawiany wielokrotnie rozkaz głównodowodzącego Armią Czerwoną Sergieja Kamieniewa, nakazujący przerwanie szturmu Lwowa i wsparcie wojsk Tuchaczewskiego na froncie pod WarszawąDowodzący Frontem Południowo–Zachodnim Aleksandr Jegorow przy wsparciu Józefa Stalina ignorował rozkaz przekazania 1 Armii Konnej pod dowództwo Tuchaczewskiego. Jegorow i Stalin chcieli zdobyć Lwów, a następnie poprowadzić ofensywę przez Karpaty Wschodnie na Węgry, by odtworzyć Węgierską Republikę Rad., i przez Sokal i Zamość uderzył w kierunku Lublina. Kontrofensywa Wojska Polskiego rozbiła już jednak w tym czasie (16–18 sierpnia) Front Zachodni Tuchaczewskiego, działania 1 Armii Konnej były więc z punktu widzenia sowieckiego spóźnione, a każdy dzień związania 1 Armii Konnej w walkach pod Lwowem był niezbędny dla zwycięstwa polskiego nad Wieprzem, Wisłą i Wkrą.
22 listopada 1920 roku Lwów został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V kl. nr 1.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Lwowa (II Rzeczpospolita) Kategoria:Bitwy i boje wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Bitwy 1 Armii Konnej Kategoria:Obrona Lwowa w latach 1918–1920 Kategoria:Bitwy w 1920