USS Wadsworth (Destroyer No. 60) później (DD-60) – amerykański niszczyciel typu Tucker zbudowany dla United States Navy w czasie I wojny światowej. Nazwa okrętu pochodziła od Alexandra Scammela Wadswortha.
Stępkę okrętu położono w stoczni Bath Iron Works w Bath (Maine) w lutym 1914 roku, został zwodowany w kwietniu roku 1915. Okręt miał 96,1 metra długości i 9,1 metra szerokości. Jego wyporność standardowa wynosiła 1060 długich ton (1110 t). Był uzbrojony w 4 działa kal. 102 mm i 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. Był to pierwszy amerykański niszczyciel napędzany przez główne turbiny parowe za pośrednictwem reduktora, system okazał się udanym i znacząco wpłynął na projekty kolejnych amerykańskich niszczycieli.
Po wejściu do służby w lipcu 1916 roku „Wadsworth” służył w patrolach neutralności w pobliżu wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach. Po tym, jak Stany Zjednoczone w kwietniu 1917 przystąpiły do I wojny światowej, niszczyciel został okrętem flagowym pierwszej eskadry niszczycieli amerykańskich wysłanej na wody europejskie. Patrolował Morze Irlandzkie, bazując w Queenstown (Irlandia). W pierwszych miesiącach służby w Europie okręt stoczył kilka walk z U-bootami.