Pierwsze lato spędzone na wodach europejskich było najbardziej aktywnym okresem w wojennej historii okrętu. Po raz pierwszy jego załoga spostrzegła U-boota 18 maja, mniej niż dwa tygodnie po rozpoczęciu patroli z Queenstown. Pomimo natychmiastowego ataku okręt podwodny zanurzył się i uciekł. Trzy dni później niszczyciel wyłowił rozbitków ze storpedowanego i zatopionego dzień wcześniej HMS „Paxton”. 7 czerwca niszczyciel spostrzegł kolejny okręt podwodny wroga, ale ten także zanurzył się i uciekł. Pomiędzy 24 i 27 czerwca „Wadsworth” służył jako część eskorty pierwszego amerykańskiego konwoju z żołnierzami, który dotarł do Europy. Nie uzyskał potwierdzonych zatopień okrętów podwodnych wroga, w dwóch kolejnych akcjach 10 i 11 lipca przeprowadził jedynie bezskuteczne ataki bombami głębinowymi. Podobnie zakończył się atak artyleryjski 20 lipca. Ta zła passa odmieniła się dopiero następnego dnia, kiedy spostrzegł podwójny peryskop U-boota. Niszczyciel przeprowadził kolejny atak bombami głębinowymi. W czasie tego ataku jedna z eksplozji była mocniejsza niż inne, po niej na powierzchnię wypłynęła czerwono-brązowa substancja.