USS Wainwright (Destroyer No. 62), później (DD-62) – amerykański niszczyciel typu Tucker zbudowany dla United States Navy w czasie I wojny światowej. Po wojnie służył w United States Coast Guard. Nazwa okrętu pochodziła od Jonathana Wainwrighta, jego kuzyna Richarda Wainwrighta, i jego syna Jonathana Wainwrighta Jr.
Stępkę okrętu położono w stoczni New York Shipbuilding w Camden, w stanie New Jersey we wrześniu 1914 r., zwodowano go w czerwcu następnego roku. Okręt miał ponad 96 metrów długości i 9,1 metra szerokości. Jego standardowa wyporność to 1090 długich ton (1110 t). Był uzbrojony w 4 działa kal. 102 mm i 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe, które pozwalały na rozpędzenie go do prędkości 30 węzłów.
Wszedł do służby w maju 1916 roku i służył w pobliżu wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach. Po przystąpieniu przez Stany Zjednoczone w kwietniu 1917 roku do I wojny światowej, okręt należał do pierwszej eskadry niszczycieli amerykańskich wysłanych na wody europejskie. Patrolował Morze Irlandzkie, bazując w Queenstown.