Dziewięć miesięcy później, 12 czerwca 1915 roku okręt został zwodowany, a matką chrzestną została Evelyn Wainwright Turpin, potomkini patronów okrętu, którzy byli oficerami US Navy zmarłymi na służbie.
thumb|upright|left|Evelyn Wainwright Turpin, praprawnuczka Jonathana Wainwrighta, matka chrzestna okrętu, w momencie wodowania „Wainwright” był wyposażony w dwie turbiny parowe Curtisa, napędzające dwie śruby. Okręt był także wyposażony w dodatkową turbinę parową napędzającą jedną ze śrub, która była wykorzystywana w czasie rejsu z prędkością ekonomiczną. Maszynownia mogła wygenerować moc 17 000 shp i rozpędzić okręt do prędkości 30 węzłów.
Główna artyleria okrętu składała się z 4 dział kal. 102 mm L/50 Mark 9Liczba 50 oznacza długość luf. W tym wypadku lufy miały długość 50 kalibrów, co oznacza że miały długość 50 razy większą niż ich średnica wewnętrzna – 5,1 m. Liczba po słowie Mark oznacza wersje działa – w tym wypadku oznacza to "dziewiąty projekt działa o kalibrze 4 cale US Navy".. Każde działo ważyło ponad 2800 kg. Działa wystrzeliwały 15-kilogramowe pociski przeciwpancerne z prędkością początkową 880 m/s. Przy podniesieniu luf równym 20° pociski miały zasięg 14 560 metrów.