Spektakularny, przeprowadzony publicznie test był szeroko komentowany w ówczesnych mediach jako przekonywający dowód wyższości śruby nad kołem łopatkowym; powszechnie uważa się, że dopiero ten eksperyment przekonał Admiralicję do użycia napędu śrubowego w okrętach wojennych, choć w rzeczywistości już przed testem zamówiono kilka fregat i mniejszych okrętów o napędzie śrubowym. O ile „Rattler” wykazał przewagę nad „Alecto” w sposób wydawałoby się jednoznaczny, to późniejsza analiza eksperymentów wykazała, że silniki „Alecto” w żadnej z prób nie osiągnęły pełnej mocy dostęp on-line archive.org.
Przeprowadzono jeszcze trzy inne próby, ostatnią z nich, która trwała ponad siedem godzin, płynąc pod wiatr i przy dużej fali, wygrał minimalnie „Alecto”, ale w tym przypadku z powodu deszczu i wysokiej fali załoga „Rattlera” była zmuszona wygasić niektóre kotły, aby ochronić je przed zalaniem wodą.
Dalsza służba Na początku maja 1845 w próbach prędkości „Rattler” pokonał bocznokołowiec HMS „Vesuvius”. 17 maja wraz z parowcem „Monkey” odholował z Woolwich na Orkady okręty HMS „Erebus” i HMS „Terror” przygotowujące się do wyprawy arktycznej.