W przypadku, gdy planeta posiadająca takie księżyce przemieści się do ekosfery (nie tracąc księżyców), czy to na skutek migracji, czy wzrostu jasności gwiazdy w miarę jej ewolucji, na skutek stopienia lodu mogą powstać „księżyce oceaniczne”.
Charakterystyka lang=pl|mały|lewo|Diagram fazowy wody Ocean pokrywający taką planetę może być znacznie głębszy niż oceany Ziemi i mieć nawet kilkaset kilometrów głębokości. Dno tego oceanu mogą stanowić skały, jeżeli większość wody jest w postaci ciekłej, lub lód o innej strukturze krystalicznej niż ten znany z życia codziennego. Pod wpływem wysokiego ciśnienia panującego na głębokości ponad kilkuset kilometrów woda krystalizuje, nawet w temperaturze kilkuset stopni Celsjusza. Spotykany zwykle na Ziemi lód Ih jest lżejszy od ciekłej wody i pływa po jej powierzchni, ale inne odmiany polimorficzne lodu, jak lód VI czy lód VII (tzw. „gorący lód”), są od niej gęstsze. Płaszcz lodowy może mieć nawet kilka tysięcy kilometrów grubości, izolując skalne wnętrze od oceanu. W takich warunkach na jego dnie nie mogą istnieć kominy hydrotermalne, a przypuszcza się, że to w ich sąsiedztwie mogło powstać życie na Ziemi.