Z najstarszym etapem zabudowy wiąże się również odkryta studnia z końca XIV stulecia. Kwadratową cembrowinę o wymiarach 1x1 m wykonano z ułożonych na sztorc i wzmocnionych narożnikowymi słupami dębowych dranic.
Podczas badań odkryto łącznie około 15 drewnianych budynków datowanych od lat 80. i 90. XIV po przełom XV/XVI wieku. Zachowały się one w rozmaitym stanie, od pojedynczych elementów konstrukcyjnych po dobrze zachowane podwaliny, podłogi i ściany. Cześć budynków, których podłogę wyłożono przylegającymi do siebie sosnowymi półokrąglakami, była mieszkalna. Wzniesiono je w konstrukcji sumikowo-łątkowej, ramowo-szkieletowej i przypuszczalnie palisadowej.
W obrębie drewnianych budynków i związanych z nimi podwórzy znaleziono liczne przedmioty codziennego użytku. Były to liczne fragmenty ceramicznych naczyń, wśród nich znalazły się egzemplarze sygnowane znakami garncarskimi. Wystąpiły także w dużej liczbie wyroby skórzane, w tym całe egzemplarze średniowiecznych butów oraz liczący setki sztuk ścinek skór warsztat szewski. Wśród skór były również fragmenty pasków z metalowymi klamrami, pochewki na noże i talizman miłosny lub cechowy. Znaleziono również fragmenty tkanin, sznurków i wyroby drewniane, m.in. zachowana w całości drewniana beczka.