Murowana zabudowa przesuwała się w kierunku wschodnim, osiągając ostatecznie po wytyczeniu w połowie XIX wieku ulicy Jatki, jej zachodnią krawędź.
Okres zaboru pruskiego Na szczegółowym planie zabudowy miasta, sporządzonym przez pruskiego geometrę Gretha w 1774 r., posesje wzdłuż ulicy zajęte są w niemal całości przez istniejącą w tym czasie zabudowę. Kilka niezabudowanych parcel występuje w środkowej części ulicy oraz po zachodniej stronie nad Brdą. Plan miasta z 1816 r. przedstawia już pełną zabudowę pierzejową. W 1834 r. po zachodniej stronie ulicy stało 7 kamienic, a po wschodniej 6. Z kolei plan z 1876 r. przedstawia zabudowę pokrywającą się z obecną, przynajmniej w zachowanej częściowo pierzei zachodniej.
Po wytyczeniu w 1820 r. ulicy Gdańskiej i stopniowym jej przekształceniu na reprezentacyjny trakt mieszczański, "wizytówkę miasta", wzrosła także rola ulicy Mostowej (będącej przedłużeniem ulicy Gdańskiej na południe), jako łącznika Starego Miasta z rozrastającym się Śródmieściem. W 1857 r. na Starym Rynku ustawiono pomnik Fryderyka II, widoczny jako akcent architektoniczny z ulicy Mostowej. W końcu XIX wieku rozpoczęto modernizację zabudowy pierzejowej ulicy w duchu wielkomiejskim. Najokazalsze kamienice wzniesiono w sąsiedztwie mostu Teatralnego.