Siedem radości Marii () – obraz olejny na desce niderlandzkiego malarza niemieckiego pochodzenia Hansa Memlinga, jednego z najważniejszych przedstawicieli wczesnego odrodzenia w Europie. Dzieło ma wymiary 81,3 × 189,2 cm i przechowywane jest w Starej Pinakotece w Monachium.
Historia Obraz został namalowany w 1480, o czym informowała inskrypcja na ramie, która nie zachowała się do dziś. Z tej inskrypcji dowiadujemy się też, że w 1480 Pieter Buyltink i jego żona Katharina van Riebeke podarowali dzieło katedrze w Brugii, aby zostało umieszczone w kaplicy jednego z bractw. Pod koniec XVIII w. bractwo podarowało obraz generalnemu gubernatorowi austriackiemu Brabancji. Następnie dzieło stało się częścią kolekcji Beauharnais, Biron, a w 1813 Boisserée. W 1827 zakupił je Ludwik I Wittelsbach.
Opis Obraz tradycyjnie nosi tytuł Siedem radości Marii, ale bywa także nazywany Życie Chrystusa i Marii, ponieważ uwiecznione są na nim epizody z życia Chrystusa. Nazwa tradycyjna jest jednak bardziej adekwatna, gdyż obraz nie uwzględnia scen dotyczących męki Chrystusa.