Franciszka w Asyżu zbudowana na planie krzyża łacińskiego; Bazylika Santa Maria sopra Minerva w Rzymie, trójnawowa, na planie krzyża łacińskiego; kościół Santa Croce we Florencji z widoczną więźbą dachową; katedra Santa Maria del Fiore, której trójnawowy korpus został zbudowany w okresie gotyku i przykryty sklepieniem krzyżowo-żebrowym zabezpieczonym ściągam w nawie głównej i w nawach bocznych (część sił rozporowych sklepienia nawy głównej przenoszą przypory); kościół św. Franciszka w Bolonii, sklepiony z łękami oporowymi dodanymi w późniejszym okresie; katedra w Sienie, zbudowana ok. 1284–1376, trójnawowa bazylika z kopułą opartą na dwunastokątnym bębnie (już podczas budowy kościoła w jego centralnej części wbudowano sześcioboczny bęben, przechodzący wyżej w plan dwunastoboku). Fasada kościoła z trzema portalami zwieńczonymi wimpergami ozdobiona jest układem poziomych pasów, wieża kościoła pochodzi z czasów romańskich; korpus bazyliki San Petronio w Bolonii, trójnawowy, sklepiony, zakończony niewielką absydą. Budowę kościoła rozpoczęto w 1390 r. Nawę poprzeczną i prezbiterium zbudowano w okresie późniejszym; katedra w Mediolanie, często podziwiana przez turystów jako jeden z najlepszych przykładów architektury gotyckiej we Włoszech, budowana była do roku. 1906.